مهریه به عنوان یکی از مهمترین حقوقی است که زوج در قبال زوجه دارد، نشات گرفته از دوران قبل از اسلام است و اسلام هم برآن تاکید نموده که از دید فقهای امامیه و اهل سنت جای تردید ندارد، به ویژه که امروزه نحوه تعیین آن بسیار اهمیت پیدا کرده است. از آنجا که مهریه از فلسفه وجودی خویش فاصله گرفته و فرهنگ نابجایی رواج پیدا کرده است که میزان مهریه را مساوی با ارزش و مقام زن می‌دانند توانسته منجر به ایجاد تفاخر حتی در قشر سنتی جامعه نیز بشود و متاسفانه به عواقب وحشتناکی که ایجاد میکند توجهی نمی‌شود. حال با توجه به تاکید اسلام به استحباب در قلت مهریه، ضرورت مراجعه به منابع فقهی ایجاد می‌شود. عده ای از فقها، بخصوص فقهای متقدم معتقدند سقفی در تعیین مهریه وجود ندارد و تعیین هرگونه سقفی را برای آن نامشروع می دانند و زوج در پرداخت تمام مهریه مدیون است. اما در مقابل گروهی دیگر از فقها با استناد به بعضی از روایات و قواعد اسلامی با توجه به مقتضیات زمان در صورت عدم قدرت درپرداخت قائل به باطل بودن مهریه نامتعارف شدند. باتوجه به عدم قصد در پرداخت چنین دین غیرعقلایی و همچپنین عدم قدرت تسلیم، امروزه می توان قائل به باطل بودن چنین مهریه ای شد.