در نظام مالی اسلام، تقسیم دِین در شرایطی که چند بدهکار و یک طلبکار وجود دارد، از مسائل پیچیده و در عین حال مهم است. این پژوهش با هدف بررسی فقهی و حقوقی این موضوع، به تحلیل آراء و ادله فقهاء در این زمینه پرداخت. در این راستا، ابتدا به مفهوم‌شناسی کلیدواژه‌ها شامل تقسیم دِین، شراکت و وحدت طلبکار پرداخته و سپس نظرات فقهاء در خصوص تقسیم دِین در فرض وحدت طلبکار و تعدد بدهکاران مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه ادله فقهی و حقوقی مرتبط با این موضوع، از جمله قاعده «الوفاء بالعهد»، قاعده «العدل و المساواة» و قاعده «الضمان» تحلیل شده و در نهایت، نظریه تقسیم دِین در فرض وحدت طلبکار از زوایای مختلف مورد نقد و بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در فرض وحدت طلبکار، دِین باید به تناسب توان مالی یا سهم بدهکاران تقسیم شود و در صورت مسئولیت تضامنی، طلبکار می‌تواند تمام دِین را از هر بدهکار مطالبه کند. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی انجام شده و با استفاده از منابع فقهی و حقوقی، چارچوبی متقن برای تقسیم دِین در فرض وحدت طلبکار، ارائه می‌دهد.