یکی از قواعد و اصول ثابتی که بر روابط بین­الملل فرد و کشور اسلامی با غیر مسلمین حاکم می‌باشد، قاعده واصل مهم نفی پذیرش سلطه و ولایت غیر مسلمانان می­باشد. این اصل دامنه­ی بسیار گسترده­ای در تفسیر و تنظیم روابط مسلمانان با غیر مسلمانان دارد. به همین دلیل تلاش برای تبیین این اصل و رابطه­ی آن با موضوع امنیت ملّی در کشورهای اسلامی (بالاخص ایران)، بسیار حائز اهمیت می­باشد. بر اساس قاعده­ی فقهی نفی سبیل، خداوند در قوانین و شریعت اسلام به هیچ روی، راه نفوذ و تسلط غیر مسلمانان را باز نگذارده است، پس شرعاً غیر مسلمانان در هیچ زمینه­ای نمی‌توانند مسلط بر مسلمان شوند. لذا با توجه به این اصل مهم، در مساله­ی امنیت ملّی، باید جوامع اسلامی شیوه­های مناسبی را به کار ببندند،تا برای جلویگری از به خطر افتادن امنیت عمومی در کشورهای اسلامی، راه نفوذ و سلطه­ی دشمنان اسلام و مسلیمن را در کشورهای اسلامی مسدود نمایند، چرا که در فقه شیعه  حفظ نظام اسلامی و دولت اسلامی و همچنین امنیت آن، از اوجب واجبات است.