مطابق قاعده نفی سبیل، خداوند متعال در قوانین و شریعت اسلامی هیچ قانونی را که باعث ایجاد سلطه کافر بر مسلمان گردد، جعل نکرده است تا بدین وسیله عزت و سیادت اسلام و مسلمین حفظ گردد از آنجا که امروزه روابط بین الملل، در صحنه وسیع آن گسترش یافته است و کشورهای اسلامی هم مشمول اینگونه ارتباطات جمعی و فردی با غیرمسلمین می‌باشند، ضروری است که زوایای گوناگون این قاعده در خصوص ارتباط مسلمانان با کفار مورد بحث و بررسی قرارگیرد. هدف این پژوهش توصیفی-تحلیلی، اثبات حجیت قاعده نفی سبیل، بررسی الزامات آن و تطبیق این قاعده بر موارد و مصادیق روابط بین‌المللی آن می‌باشد. یکی از یافته‌های این پژوهش، ملاک و حدود قاعده نفی سبیل است که ملاک آن نفی هرگونه تعامل و تعاهد سلطه‌آور با غیرمسلمانان است به طوری‌که هم نفس قراردادها نباید مشتمل بر ذلت و سلطه کافر باشد و نه در درازمدت منتهی به سلطه کفار گردد و حدود آن هم گستره تمامی احکام اولیه‌ای است که قبول مفادشان منجربه سلطه کفار بر مسلمین می‌گردد. بنابراین طبق این قاعده به استناد آیه نفی سبیل و حدیث اعتلا هرگونه سلطه پذیری در تمامی زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... از مسلمین نفی می‌شود.