امـروزه برخی از زوج ها به دلایل گوناگون، توانـایی بـاروری و دارای فرزند شدن را ندارند و از این منظر با نارسایی های عاطفی‌ و اجتماعی‌ بسیاری رو به رو می شوند کـه گاه به جدایی منجر می شود. یکـی از راه هـای صـاحب فرزنـد شــدن زوجـهـای نـابـارور، بهره گیری از فن آوری «رحم جایگزین» است‌. استفاده از این روش می تواند در آینده برای این نوع از خانواده های مشکلاتی را در حیطه های مربوط به قوانین ارث به وجود بیاورد در نتیجه و با توجه به اهمیت این موضوع در صدد بر آمدیم تا نکات مهم پیرامون این موضوع را جمع آوری و طبقه بندی کرده و با روش توصیفی ـ تحلیلی در نگاهی نو و تازه تر تدوین کنیم. در میان نتایج به دست آمده می توان به این نکته اشاره داشت که در موضوع نسب‌ طفل‌، با استناد‌ به‌ قرآن‌ کریم و سنت اسلامی بـه ایـن نتیجـه‌ رسـیدیم‌ کـه صاحب تخمک ، مادر محسوب می شود و زنی کـه جنـین در رحـم‌ خـود‌ پـرورش داده ، حکـم رضـاعی بـر او‌ بار می شود و در‌ نتیجه‌ بین او و کودک محرمیت و حرمت‌ نکاح‌ به وجود می آیـد و هم چنین در مورد نسب پدری هم این نتیجه‌ حاصل‌ شد که شوهر زن صـاحب‌ تخمـک‌ و بـه‌ عبارتی صاحب اسپرم‌ پدر‌ واقـعی طـفل محسوب می‌ شود. از آنجا که ثابت کردیم که صاحبان تخمک و اسپرم والدین حقیقی هستند ، بنابراین طبق قوانین ارائه شده، اقارب نسبی‌ از‌ یکدیگر ارث‌ می‌ برند‌، کودک از جهت ژنتیکی‌ منتسب بـه صـاحب اسـپرم و صاحب تخمک بوده، و بین آنـها تـوارث بـرقرار است. نکته مهم دیگر این است که بسیاری از کشورها در جهت دست یابی به قوانینی هم سو با عدم بهره کشی از زنان،رحم اجاره ای را با ممنوعیت مواجه کرده اند و یا قوانینی در راستای عدم بهره کشی از زنان وضع کرده اند در واقع بیشترین موضوع مورد توجه در اروپا ورای از نسب و ارث، موضوع رعایت حقوق زنان در این زمینه است، نکته ای که در ایران تنها حول محور عدم حضور دختران به عنوان مادر اجاره ای، آن هم به تبع قوانین عرفی، بازتاب یافته است و نه رعایت حقوق زنان.