خشونت علیه زنان پدیدهای است ناپسند که به انحاء مختلف نظیر خشونت فیزیکی، روحی، اجتماعی،
اقتصادی، فرهنگی و جنسی به وقوع میپیوندد و پرداختن به این موضوع امری اجتنابناپذیر است. هرچند
قانونگذار در قوانین جزایی، احکام مربوط به این موضوع را تبیین و تقنین کرده است، لیکن در قانون حمایت
خانواده توجهی بدان نداشته است؛ در حالیکه بررسی این موضوع در حقوق خانواده دارای ابعاد مختلفی است
و این پژوهش توصیفی تحلیلی، صرفاً از بُعد فقهی به امکانسنجی جرمانگاری خشونت علیه زن )زوجه( -
جرمانگاری خشونت علیه زنان بر مبنای کدام قواعد فقهی– « پرداخته و بهدنبال پاسخ به این پرسش است که
در یافتههای پژوهش مشخص شد اولاً در رژیمهای حقوقی مختلف، معیارهای »؟ حقوقی تقنین شدهاست
مشترکی درخصوص جرمانگاری جرایمخانواده وجود دارد. ثانیاً بهمنظور اثربخش بودن جرمانگاری، این فرایند
باید با ارزشها وملاکهای اجتماعی، فرهنگی، دینی و روحیات آحاد جامعه هماهنگی داشته باشد. نهایتاً در
زمینه مشروعیت جرمانگاری خشونت علیه زوجه میتوان به مبانی فقهی نظیر آیات و روایات اشاره نمود که
صراحتاً خشونت علیه زوجه را تقبیح یاتحریم کردهاند. افزون براین، برخی ازقواعد فقهی نظیر قاعده لاضرر،
قاعده منع عسروحرج وقاعده حفظ مصلحت فرد وجامعه